Spektkle
Medee. Wersja 2016
Koncept, dramaturgia muzyczna, reżyseria: Jarosław Fret
Wykonanie: Simona Sala
Śpiew:
- Marjan Vahdat
- Fatma Emara
- Selda Őztűrk
Chór:
Tekst: Dimitris Dimitriadis
Premiera: 20 października 2016
Czas trwania: 50 min
Nie inscenizujemy Eurypidesa
Medee to nieprzerwany ciąg działań aktorskich i instalacji układający się w poetycki obraz odrzucenia. Na dramaturgię muzyczną spektaklu składają się pieśni w językach arabskim, perskim, kurdyjskim, wykonywane przez zaproszone do projektu śpiewaczki z Kairu, Teheranu i Stambułu. Ich głosy otoczone i skontrastowane zostały morzem łacińskich konfraterni.
Medee to nie tylko spektakl muzyczny – pojawia się w nim słowo, tekst Dimitrisa Dimitriadisa, poety greckiego, który napisał dla nas poemat/chorał I Antropos.
Mówimy o Medei poza czasem, poza mitem. Mówimy o kwestii uniwersalnej, a równocześnie bardzo współczesnej – problemie emigracji. O niemożności przekroczenia granicy, którą sami jesteśmy, którą tworzymy linią naszego ciała, przemieszczając się pomiędzy ziemią a morzem, pomiędzy kontynentami, pomiędzy ludźmi. Medea jest dla nas wielką figurą wygnaństwa. Stoi u bram Europy po kolana zanurzona w śmierci. Nie ona jednak zostaje odrzucona, lecz jej własna śmierć i możliwość pochowania w ziemi jej dzieci.
Medee
To jednak nie teatr polityczny (którego i tak nikt by nie zrozumiał)
Lecz raczej intymne dotknięcie wewnętrznej granicy doświadczania bycia odrzuconym.